Ρωσικά Μαθήματα Παραπληροφόρησης

Το Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών μόλις ανακοίνωσε τα σχέδιά του για την ίδρυση μιας ιστοσελίδας αφιερωμένης στην κατάρριψη των ψευδών ειδήσεων. Κάτι που αποτελεί έναν ευγενή στόχο αλλά είναι ταυτόχρονα λίγο ειρωνικό με δεδομένο τον μικτό πόλεμο εκ μέρους της Ρωσίας την τελευταία εβδομάδα -ήτοι μια εκστρατεία ξεκάθαρης προπαγάνδας, που υποστηρίζεται από ανεπίσημες επιχειρήσεις και απάτες.

Του Henry Williams, Capx Syndication (capx.co) *

Όντας αισιόδοξος για τα ρωσικά ζητήματα, με πληγώνει που το λέω, αλλά η πιο βέβαιη απόδειξη ότι η Μόσχα ήταν πίσω από την απόπειρα δολοφονίας του πρωθυπουργού του Μαυροβουνίου είναι οι αλλεπάλληλες αρνήσεις του γεγονότος από επίσημα χείλη του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, και οι ανεπίσημες διαψεύσεις από τον κρατικά χρηματοδοτούμενο δημοσιογραφικό οργανισμό Russia Today.

Το σχέδιο, σύμφωνα με την εφημερίδα Sunday Telegraph της περασμένης εβδομάδας (στμ: το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 24 Φεβρουαρίου 2017), ήταν η πρόκληση εμφυλίου πολέμου σε μια χώρα που επιζητούσε τη συμμετοχή της στο ΝΑΤΟ -σενάριο που θυμίζει με αξιοσημείωτο τρόπο τα γεγονότα στην Ουκρανία το 2014 και στη Γεωργία το 2008.

Αυτή τη φορά πρωταγωνιστές ήταν Σέρβοι εθνικιστές στρατολογημένοι από τη μυστική υπηρεσία της Ρωσίας GRU οι οποίοι επρόκειτο να αναμιχθούν με διαδηλωτές του φιλορωσικού κόμματος »Δημοκρατικό Μέτωπο», και στη συνέχεια να τους καθοδηγήσουν ώστε να κινηθούν προς το κοινοβούλιο της βαλκανικής χώρας. Μετά την έφοδό στο κτίριο, άλλοι συνωμότες ντυμένοι με στολές της αστυνομίας θα άνοιγαν πυρ εναντίον του πλήθους δίνοντας την εικόνα μιας κυβέρνησης που σκοτώνει τους αντιπολιτευόμενους.

Φυσικά, το Russia Today πέρασε στην αντεπίθεση. Ωστόσο, το κυριότερο όπλο του στη διάψευση των αποκαλύψεων που δημοσιεύτηκαν ήταν η χρήση εκ μέρους της Telegraph ανώνυμων βρετανικών κυβερνητικών πηγών -παρότι σπάνια υπηρεσίες πληροφοριών επιβεβαιώνουν τέτοιου είδους συνομιλίες με μέσα ενημέρωσης.

Κατά τη διάρκεια του ρεπορτάζ, το Russia Today πήρε συνέντευξη από έναν δημοσιογράφο του δημοτικού ραδιοφώνου του Μπρίστολ ονόματι Μάρτιν Σάμερς, ο οποίος διέψευσε τις πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν ως κλασική περίπτωση στρατιωτικής προπαγάνδας της βρετανικής κυβέρνησης και κατηγόρησε το βρετανικό Τύπο για τη δυσανάλογη προβολή της.

Στο παρελθόν, ο Σάμερς έχει επίσης δηλώσει ότι η δολοφονία του James Foley ήταν πιθανότατα ψεύτικη, ότι το ΝΑΤΟ κρυβόταν πίσω από την απαγωγή και τη δολοφονία του Ιταλού πρωθυπουργού Άλντο Μόρο, καθώς και ότι η 11η Σεπτεμβρίου είναι ένα γεγονός που πρέπει να διερευνηθεί εκ νέου.

Κατόπιν ήρθε η διάψευση, και ταυτόχρονα μη-διάψευση, εκ μέρους του επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας, Σεργκέι Λαβρόφ. Σύμφωνα με τον τελευταίο, τα βρετανικά ΜΜΕ »επανειλημμένα δημοσίευσαν ειδήσεις από αέρα κοπανιστό, όπως την υπόθεση Λιτβινένκο».

Πρόκειται για τον ίδιο Αλξάντερ Λιτβινένκο που, σύμφωνα με βρετανική δικαστική έρευνα, δολοφονήθηκε κατόπιν εντολών που δόθηκαν απευθείας από τον Βλαντιμίρ Πούτιν από εν ενεργεία πράκτορες των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών με χρήση ραδιενεργού ισοτόπου. Κάτι που κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως αποτελεί προϊόν φαντασίας.

Τουλάχιστον το αποτυχημένο πραξικόπημα λειτουργεί αφυπνιστικά, ενισχύοντας τις ήδη καταγεγραμμένες προειδοποιήσεις των μυστικών υπηρεσιών. Από τη δήλωση του Άντριου Πάρκερ της βρετανικής ΜΙ5 ότι »η αυξημένη επιθετικότητα της Ρωσίας συνιστά απειλή για το Ηνωμένο Βασίλειο» ως εκείνην του Άλεξ Γιάγκερ της βρετανικής ΜΙ6 για το »ολοένα και πιο επικίνδυνο φαινόμενο του μικτού πολέμου», και της Τερέζα Μαίυ ότι »η συμβουλή μου σχετικά με τον Πούτιν είναι να διατηρεί κανείς σχέσεις μαζί του, αλλά να προσέχει», τα γεγονότα στο Μαυροβούνιο επιβεβαιώνουν αυτούς ακριβώς τους ισχυρισμούς.

Αυτή η οπτική ενισχύεται από τις εκθέσεις του ίδιου του Μαυροβουνίου σχετικά με την απόπειρα πραξικοπήματος. Ο υπουργός Άμυνας ήταν μια από τις επίσημες πηγές της Telegraph, στην οποία εξήγησε ότι »πέραν πάσης αμφιβολίας» η συνωμοσία ήταν προϊόν σχεδιασμού αξιωματούχων των Ρωσικών μυστικών υπηρεσιών.

Σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο, οι δυτικές μυστικές υπηρεσίες και ΜΚΟ κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ενισχύοντας αυτές τις ανησυχίες. Είτε πρόκειται για πολιτικά κόμματα που χρηματοδοτούνται από το Κρεμλίνο, είτε για ντόπιους κάθε φορά εγκληματίες που η Ρωσία χρησιμοποιεί ως πράκτορες, όσο περισσότερα προκύπτουν από τις δράσεις της Ρωσίας στην Ευρώπη, τόσο δυσκολότερα μπορεί να υποστηριχθεί ότι η Δύση έχει παρανοήσει και ο Τύπος της δημοσιεύει ψευδείς ειδήσεις.

Ασφαλώς δεν θα έπρεπε κανείς να πιστεύει οποιανδήποτε ιστορία κυκλοφορεί σε σχέση με τη Ρωσία. Το να είναι κανείς εχθρός του Πούτιν έχει δυστυχώς λειτουργήσει ως άλλοθι για πολλά σκαιά πρόσωπα κατά το παρελθόν, ενώ πρέπει να αναγνωριστεί ότι ο λογαριασμός της Ρωσικής Πρεσβείας στο τουίτερ κάνει καλή δουλειά σχετικά με τη δημοσίευση εξωφρενικών ισχυρισμών για τη Ρωσία.

Καθώς κρύβονται κάτω από όποια πέτρα κι αν σηκώσει κανείς, οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες πρέπει να είναι είτε ανησυχητικά πανταχού παρούσες, είτε εντυπωσιακά ανίκανες. Ρεαλιστικά μιλώντας, πιστεύω ότι η χώρα θα μπορούσε να παρομοιαστεί περισσότερο με πολεμικό πλοίο που έχει πλέον παλιώσει παρά με υπερσύγχρονο βομβαρδιστικό αεροσκάφος.

Σε κάθε περίπτωση, ας μη λησμονούμε ότι η ζωή έχει βελτιωθεί σημαντικά για πολλούς Ρώσους κατά τη διάρκεια της θητείας του Βλαντίμιρ Πούτιν. Μετά την άνοδό του στην εξουσία το 1999, οι μισθοί έχουν αυξηθεί κατά 91% ενώ οι πιθανότητες να κλέψει ένας ολιγάρχης τις οικονομίες μιας ζωής κάποιου έχουν μειωθεί. Και παρά το γεγονός πως μπορεί να διοικούνται από μια συμμορία πρώην κατασκόπων, οι κρατικές επιχειρήσεις έχουν γίνει πολύ πιο αποτελεσματικές και υπάρχουν επενδυτικές ευκαιρίες για τους τολμηρούς που θα θελήσουν να διερευνήσουν το τοπίο σε αυτόν τον τομέα.

Εξ ου και η αντοχή της υψηλής δημοτικότητας του Πούτιν όλα αυτά τα χρόνια. Οι εσωτερικές μεταρρυθμίσεις του έχουν σε μεγάλο βαθμό αποδώσει, και η Ρωσία έχει αποκτήσει ξανά ηγετικό ρόλο στο παγκόσμιο προσκήνιο. Η διαρκής κριτική των νατοϊκών χωρών σύμφωνα με την οποία η Ρωσία είναι ο κακός της ιστορίας απλώς τροφοδοτεί τους φόβους των Ρώσων ότι η Δύση αποτελεί απειλή για τη χώρα τους. Πράγματι, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε αυτήν την εβδομάδα (στμ: για την ημερομηνία δημοσίευσης του άρθρου βλ. παραπάνω),η υποστήριξη της κοινής γνώμης στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία βρίσκεται σε ιστορικά υψηλά.

Όμως, από την άλλη, όλα αυτά αποτελούν μέρος του στρατηγικού παιχνιδιού του Πούτιν. Κεκαλυμμένες επιχειρήσεις ανά την Ευρώπη που αργότερα βρίσκουν υποστήριξη από τα ΜΜΕ καλλιεργούν το φόβο, παρουσιάζοντας τη Ρωσία ως θύμα της επιρροής της Δύσης. Γι’ αυτό και οι ρωσικές απόπειρες καταπολέμησης των ψευδών ειδήσεων δεν είναι ειλικρινείς. Αποτελούν απλώς ένα ακόμη προπέτασμα καπνού -αλλά μας κάνουν να μιλάμε διαρκώς για τη Ρωσία, ό,τι ακριβώς θα επιθυμούσε και ο Πούτιν δηλαδή.

Το αρχικό άρθρο καθώς και πολλά ακόμα άρθρα για την ελεύθερη αγορά και τον καπιταλισμό μπορούν να βρεθούν εδώ:
https://capx.co/russia-wrote-the-book-on-fake-news/

Σχετικά Άρθρα

Leave a Reply

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μέλος του
Διεθνείς Συνεργασίες
X